Parmak Uçlarımdaki Telaş

Annemin gizlerinde sakladım sana dolan gönlümü

salonda, gümüşlüğün sol çekmecesinde servis peçetelerinin hemen altında

el yordamıyla bir görünüp bir kaybolan çocukluğum dolaşıyor

en iç kıvrımlarında beynimin

ve köklerini aynı toprağa saplayan çam ağaçlarında

asılı duran dizi dizi kapı önü oyunları aydınlatır yolumu

gurbetin sisli, puslu, kasvetli yaz akşamlarında.

Adının geçtiği kitaplara vurgunum sahaflarda

İstiklal'de dolaşan adımlarda, yalnız

caddelerde, sokaklarda, parklarda

hangi yüz ki seni hatırlatır

hangi şarkıda bulurum seni

hangi derttir seni sayıklatır

ölüm gelip çalsa kapımı apansız

gurbetin sisli, puslu, kasvetli yaz akşamlarında.

Gel otur şöyle yamacıma

kelimeleri hırkanın yan cebinde bırak

ufuklar siz de şarkılar fısıldayın ıraktan

bu parmak uçlarımda gezinen huzursuzluk nedir?

ya bu kasvet, ya bu telaş, bu hicran

ya bu bıçak, bu dönme dolap, bu kan

söyleyin bana ki taşımıyor dizlerim başımı artık uzaklara

notalar gelsin ve başımdaki sıcaklığı alsın

gözün değerse bir gün saçımdaki aklara

bırak, dokunma, her şey yerli yerinde kalsın

gurbetin sisli, puslu, kasvetli yaz akşamlarında.

Tonguç Yorgun

İstanbul, 2026